Szachowy Zapiecek

Szachy Korespondencyjne

Tylko korespondencyjnie

In aqua scribere...

I znowu mam gorszą pozycję. I znów przeciwnik puszy się jak paw. Wśród szachownic przechadza się znudzony.
A mnie mózg się gotuje, ręce spocone wycieram w kolana. Gdzie ten remis, gdzie ratunek?
Mgła nad szachownicą, warianty się mylą. Tylko zegar spokojnie, miarowo wycykuje czas do mej egzekucji. Dłużej tego nie zniosę. Ręka ruch robi sama.
Ledwie piona puściłem, wróg mój triumfu maskę zakłada. A taki był słaby, taki bezmózgi. Ale przed partią...
Nie chcę się gapić na te oczka lisie, na te uśmieszki, głową kiwania. Dlaczego on siedzi tak blisko? A potem koledzy pocieszać mnie będą, że czasem tak się zdarza, że miałem wygraną, że jeszcze nie raz...
Rozumiem, przegrywa czasem każdy. Ale nie ja i nie z nim! Nie siądę więcej do partii. Sen chcę wreszcie mieć kolorowy.

A szachy?
Chyba tylko pocztowe.